شهید احمد وکیلی که با پیروزی انقلاب نام مستعار سعید را برای خود انتخاب
کرده
بود ، بچه شهر قم بود . با وجود جوان بودن سخت ترین عرصه ها را برای
خدمت به انقلاب
برگزید و نهایتا توسط ضدانقلاب کردستان زخمی شد و بعد
اسیر و بعد شکنجه و بعد قطع
عضو و بعد شهید و سپس خورده شد .
سال 58 که حضور در کردستان ، ایمانی قوی و دلی چون
شیر را
می طلبید ، سعید در 2 نوبت عازم آن منطقه شد. در اردیبهشت سال 59 و در
جریان
عملیات آزاد سازی شهر سنندج بعد از نبردی دلاورانه ، مجروح شد
و توسط کومله به
اسارت گرفته شد . همان لباس با آرم سپاهی که پوشیده
بود ، کفایت می کرد تا
خونخواران کومله تا لحظه شهادت بلاهائی بر سر او
بیاورند که باور این رفتارها از یک
انسان بسیار سخت است ...
واقعا این کومله کجا و سرداران شهید حسین املاکی،وحید
رزاقی،
فرهاد لاهوتی و ... کجا.چه رشادت هایی که شهدای ما در مقابل این جنایت ها
انجام دادند.بعد از مجروحیت و اسارت سعید دیگر هیچ خبری از او
نبود و نیست
و برای همیشه مفقود الاثر شد و تنها سند و حکایت بعد از اسارت ایشان
خاطرات یک برادر ارتشی است که از آن دوران دارد :
پدر
شهیدان احمد، محمود و هادی وکیلی ناطق
متن کامل در ادامه مطلب....